W ramach pracy nad konstrukcją Testu Inteligencji Sprzedażowej (TIS) odkryliśmy pewną interesującą rzecz. Mianowicie, że handlowcy z największym doświadczeniem w sprzedaży (średnio ponad 13 lat), a więc umownie nasi eksperci, byli bardzo zgodni nie tylko co do tego, które zachowania są skuteczne, ale również co do tego, które zachowania są nieskuteczne w danej sytuacji. Innymi słowy, eksperci w sprzedaży, nie tylko wiedzą, co należy robić i mówić, jakie techniki stosować etc. aby zwiększyć swoje szanse na sprzedaż, ale też czego NIE robić, NIE mówić i jakich technik NIE stosować, by swoich szans na sprzedaż nie zmniejszyć. To ważne odkrycie, które mówi, że sukces w sprzedaży, zależy nie tylko od tego, jak zdecydujemy się zachować w danej sytuacji, ale też od tego, od których zachowań zdecydujemy się powstrzymać.
Prezentuje tu swoje testy psychologiczne, które tworzę z myślą o rozwiązywaniu konkretnych problemow, z jakimi spotykają się managerowie i pracownicy działów HR w swojej pracy. Skupiam się na tematyce kompetencji i orientacji sprzedażowych, stylów i kompetencji managerskich, potencjału do rozwoju oraz badania zaangażowania. Przy okazji podpowiadam także jak efektywnie i bezpiecznie korzystać z testów psychologicznych w Biznesie.
środa, 25 grudnia 2013
niedziela, 10 listopada 2013
PZU już wie, jak rozpoznać kłamcę rekrutacyjnego
Jeśli nie wierzysz, obejrzyj ich spot reklamowy, w którym przekonują, że "nawet najlepsi zrobią wszystko, by u nich pracować" :)
Bardzo fajny pomysł na employer branding. Mnie jednak w tej reklamie najbardziej podoba się zastosowana technika detekcji, czy kandydat mówi prawdę, czy jest szczery i wiarygodny. Tym bardziej, że właśnie znajomość języków obcych jest tym obszarem, gdzie dotychczas jako rekruter spotkałem się z największą ilością "naciągnięć", "niedomówień", "uogólnień", czyli po prostu kłamstw rekrutacyjnych.
Na czym więc polega na technika? Na prowokacji... do przypisania sobie przez kandydata nieistniejących kompetencji lub mówiąc szerzej, zalet. We wcześniejszych postach pisałem o twierdzeniach typu bogus, które wykorzystuje się do konstrukcji skal prawdomówności opartych o koncepcję tzw. aprobaty stanowiskowej, jak np. Skala Prawdomówności Kandydatów (SPK). Skale te składają się z twierdzeń dotyczących umiejętności czy wiedzy, które faktycznie nie istnieją w danej dziedzinie zawodowej, natomiast brzmią jak najbardziej fachowo, a przez to kuszą (czyt. prowokują) kandydatów skłonnych do prezentowania siebie w przesadnie pozytywnym świetle, do przypisania sobie tych umiejętności czy wiedzy. Przykładem tego typu twierdzenia, badającego prawdomówność kandydata do pracy na stanowisku np. mechanika byłoby Potrafię obsłużyć pulsator syntetyczno-hybrydowy w sytuacji, gdy taka rzecz realnie nie istnieje. Kandydat, który przypisałby sobie umiejętność obsługi tego urządzenia, ewidentnie zrobiłby to z powodu silnej potrzeby zdobycia aprobaty stanowiskowej, czyli "wykazania" się (nadmiernymi) kwalifikacjami w swoimi obszarze zawodowym celem zwiększenia swoich szans na zatrudnienie. W podobny sposób można prawdomówność kandydatów do pracy sprawdzać w rekrutacji na stanowiska managerskie, sprzedażowe, czy nawet marketingowe.
środa, 6 listopada 2013
Wiem, jak wybrać handlowca i managera. A jak ich rozwijać?
Kto tu czasem zagląda, ten wie, że jest to blog o selekcji kandydatów do pracy - głównie handlowców i managerów. Wie jednak także, że nie jest to miejsce, gdzie będzie mógł swoje kompetencje rozwijać, czy to sprzedażowe czy managerskie. Tego miejsca powinien szukać, gdzie indziej. Najlepiej na blogu pt. "Z życia coacha", który prowadzi Jacek Olszewski, ekspert i wieloletni praktyk w zakresie coachingu dla sprzedaży i managerów. Jacku, dzięki za wszystkie wskazówki i pomysły, które tam zamieszczasz na temat optymalnej postawy oraz technik sprzedaży i zarządzania.
sobota, 2 marca 2013
Wykrywacz kłamstw
Jak już wiemy, kłamią wszyscy. Kłamią nawet szymansy i niemowlaki. Na dobre i na złe. A co gdyby tak Wykrywacz Kłamstw postawić na biurku każdego z naszych kolegów w pracy? Obejrzyć koniecznie ten klip.
poniedziałek, 31 grudnia 2012
Skala Prawdomówności Kandydatów (SPK)
SPK jest polską metodą, która bada tendencję kandydatów na stanowiska sprzedażowe do udzielania fałszywych informacji na temat posiadanych przez siebie kompetencji handlowych poprzez przypisywanie sobie wiedzy i doświadczeń w stosowaniu technik, które de facto nie istnieją, ale są postrzegane jako pożądane na stanowisku handlowca. W efekcie, Skala Prawdomówności Kandydatów służy identyfikacji kandydatów udzielających podczas rekrutacji nieprawdziwych informacji na własny temat celem ich wyeliminowania z puli kandydatów branych pod uwagę przy zatrudnieniu.
Skala do badania prawdomówności kandydatów na handlowców i managerów
Autorem dwóch najciekawszych skał kłamstwa opartych na pojęciu aprobaty stanowiskowej jest Esteban Tristan (2009). Pierwsza pozwala przyjrzeć się prawdomówności kandydatów do pracy na stanowisku handlowca, a druga managera. Mimo, że nie są to jeszcze metody, których można używać w celach selekcyjnych, to jednak warto je przedstawić, by pełniej zobrazować, na czym polega idea badania prawdomówności za pomocą aprobaty stanowiskowej.
Jak mierzyć aprobatę stanowiskową u kandydatów do pracy?
Najbardziej popularną metodą badania aprobaty stanowiskowej są tzw. twierdzenia bogus. Są one zbudowane w taki sposób, że pozwalają badanym przypisać sobie umiejętności, wiedzę lub doświadczenia, które nie istnieją, a jednak którymi warto by się pochwalić w kontekście starań o pracę na określonym stanowisku. Zapoznaj się z wieloma przykładami tego typu twierdzeń, by nauczyć się je konstruować samemu.
Skale kłamstwa 2.0. czyli o pojęciu aprobaty stanowiskowej
Z badań omówionych szczegółowo w poście pt. „Czy skale kłamstwa kłamią, czyli co tak naprawdę mierzą” wynika, że typowe skale kłamstwa są mało użyteczną i mało wiarygodną metodą identyfikacji nieszczerych kandydatów. Mimo to, badacze zagadnienia prawdomówności kandydatów do pracy nie składają broni i wciąż poszukują nowych sposobów na udoskonalenie skal kłamstwa, celem podniesienia ich skuteczności w zakresie identyfikacji nieszczerych kandydatów. Ostatnimi laty coraz częściej i głośniej mówi się o konieczności odejścia od pojęcia aprobaty społecznej i zastąpienia go pojęciem aprobaty stanowiskowej (job desirability, job-specific bias, job-related pattern of responding).
niedziela, 7 października 2012
18 prawd o kłamstwie
TED (Technology - Entertainement - Design) to konferencja naukowa, odbywająca się pod hasłem "idei wartych rozpowszechniania", ktora corocznie przyciąga setki genialnych naukowców, dziennikarzy i myślicieli dzielących się z publicznością swoimi najnowszymi, często rewolucyjnymi i prowokacyjnymi odkryciami i przemyśleniami. Poruszane tematy dotyczą każdej mozliwej dziedziny, od echo-architektury przez sztuczną inteligencję, walkę z głodem w krajach Trzeciego Świata po akcje społeczne i psychologię poznawczą. Prelegenci jednak zawsze muszą trzymać się żelaznej reguły, która mówi, że wykład musi być przekazany w możliwie najbardziej innowacyjny i atrakcyjny sposób oraz, że nie może trwać dłużej niż 18 minut. Oczywiście wśród podejmowanych tematów nie mogło zabraknąć psychologii kłamstwa.
Pamela Meyer, autorka książki pt. "Liespotting" i strony pod tym samym tytułem w 18 minutowym wykładzie "Jak rozpoznać kłamcę" przekazuje nam 18 prawd na temat kłamstwa. Oto one:
- Wszyscy kłamiemy
- Kłamią już nawet szympansy
- Kłamią juz także niemowlaki
- Do kłamstwa zawsze potrzeba dwojga
- Nie wszyskie kłamstwa są szkodliwe
- Kłamiemy od 10 do 200 razy dziennie
- Nieznajomi dopuszczają się średnio 3 kłamstw w ciągu pierwszych 10 minut od zapoznania
- Okłamujemy częściej obcych niż znajomych
- Ekstrawertycy kłamią częściej niż introwertycy
- Mężczyźni kłamią 8 razy częściej na własny niż na temat innych osób
- Kobiety kłamią częściej niż mężczyżni by chronić innych
- Małżonkowie okłamują się w co 10-tej interakcji
- Bez treningu potrafimy rozpoznać kłamstwo z 54%-ową skutecznością. Trening pozwala podnieść ten wskaźnik do 90%.
- Do oznak kłamstwa w sferze werbalnej zaliczamy a) używanie języka bardziej formalnego, jak np. angielskie "did not" zamiast "didn't" i b) dystansowanie się do przedmiotu kłamtswa, poprzez np. używanie sformułowań typu "tamten", "tamta"
- Kłamcy częściej unieruchamiają ("zamrażają") górną część swojego ciała niż nadmiernie nią ruszają
- Kłamcy dłużej patrzą w oczy, bo kierują się powszechnym, lecz fałszywym przekonaniem, że brak kontaktu wzrokowego świadczy o kłamstwie
- Kłamcy będą mieć stopy skierowane w kierunku drzwi,
- oraz stawiać między sobą o rozmówcą różne przedmioty, jak np. kubek itp. celem odgrodzenia się od niego.
Więcej pewnie dowiemy sie z jej książki.
wtorek, 4 września 2012
Rekrutacja w krzywym zwierciadle
Wątkiem, który zawsze przykuwa moją uwagę w filmach są rozmowy kwalifikacyjne. Mimo że, zazwyczaj zafałszowują prawdziwy obraz spotkań rekrutacyjnych, bo opierają się na wielu stereotypach i mitach, to przy odrobinie pokory można w nich dostrzec, niczym w krzywym zwierciadle, błędy popełniane przez nas samych - zarówno jako rekuterów, jak i kandydatów do pracy.
Dziś odcinek pierwszy naszej telewizyjnej serii. Spud, jeden z głównych bohaterów filmu "Trainspotting" przygotowuje się do rozmowy kwalifikacyjnej. Pomaga mu w tym jego dobry kolega, Mark Renton. Mark na wszystko ma tylko jedną radę, więc efekt jest łatwy do przewidzenia, zwłaszcza jesli weźmie się pod uwagę słabą wolę Spuda. Oczywiście tego rodzaju "przygotowania" to zapewne wyjątek, ale czy znowuż wszyscy pozostali kandydaci podchodzą do tematu powaznie? Nie zawsze.
niedziela, 18 marca 2012
"Najwyższa z gór choć wcale nie najpiękniejsza"
Dziś będzie trochę inaczej – nie o technikach rekrutacyjnych i narzędziach oceny kompetencji, ale o inspiracji do wykonywania swojej pracy na najwyższych możliwym poziomie. Słowo „najwyższym” nie jest przypadkowe, bo bohaterem tego posta będzie Krzysztof Wielicki, czołowy polski himalaista, dla wielu człowiek legenda. Piąty człowiek na Ziemi, który zdobył Koronę Himalajów i Karakorum. Na trzy z nich: Mount Everest, Kanczendzongę i Lhotse wszedł zimą jako pierwszy. Na Lhotse stanął samotnie w noc sylwestrową w gorsecie, który nosił po uszkodzeniu kręgosłupa w górach. Na Broad Peak "wbiegł" solo w ciągu jednego dnia (pierwsze na świecie wejście z bazy na szczyt ośmiotysięcznika w ciągu jednej doby).
Pan Krzysztof zgodził się przyjąć zaproszenie na spotkanie integracyjno-motywacyjne, podczas którego opowiadał o swoich doświadczeniach. Jego wystąpieniu towarzyszyła prezentacja multimedialna z unikalnymi zdjęciami oddającymi klimat tamtych gór, ludzi i czasów. Najbardziej jednak utkwiła mi w pamięci myśl, którą Pan Krzysztof otworzył swój występ mówiąc (cytuję z pamięci): Mont Everest, najwyższa z gór. Choć wcale nie najpiękniejsza. W życiu też tak chyba bywa, że nasze najwyższe szczyty, na które chcemy się wspiąć nie zawsze należą do tych najpiękniejszych.
Rozumiem to na dwa sposoby. Po pierwsze – bywa, że naszymi największymi osiągnięciami mogą być i często są rzeczy wcale nie wyjątkowe i godne zachwytu, wręcz zwyczajne i powszechne, jednak dla nas trudne i przerażające. Przykładem może być przełamanie się do mówienia w obcym języku. Język angielski stał się w Polsce powszechny, jednak istnieje spora grupa ludzi, którzy posługują się nim pasywnie – rozumieją, co mówią inni, piszą i czytają, ale już nie mówią. Przełamanie się do rozmowy w języku angielskim stanowi dla nich wyzwanie. I często udaje im się, zdobywają swój Everest. Po drugie, bywa że szczycimy się (nomen omen) osiągnięciami, które de facto pozbawione są estetyki i czaru. Wielu ludzi szczyci się tytułami zawodowymi albo dobrami materialnymi. Czy są to jednak osiągnięcia godne zachwytu? Czy jest w nich piękno?
niedziela, 11 marca 2012
"Skuteczna rekrutacja" już w sprzedaży!
Z recencji wydawcy: "Na każde ogłoszenie o pracy pojawiające się w gazecie czy też na portalach rekrutacyjnych przychodzą setki zgłoszeń. Niestety, po wstępnej selekcji okazuje się, że większość osób nie spełnia podstawowych potrzeb pracodawcy. Zostaje kilkunastu, czasem dwudziestu kandydatów, których zaprasza się na rozmowę kwalifikacyjną. Po tym etapie selekcji wyłania się dwie, trzy osoby i wśród nich wybiera zwycięzcę rekrutacji. Zostaje zatrudniony. Sukces? Nie zawsze. Nader często okazuje się, że mimo starannie przeprowadzonego procesu rekrutacji, uważnej selekcji i rozważnego wyboru kandydata jedna i druga strona są niezadowolone z efektów. Pracodawca rezygnuje z pracownika albo też pracownik dziękuje za pracę. I rekrutacja zaczyna się od nowa…
niedziela, 4 marca 2012
Sztuczna inteligencja emocjonalna
"Komputery potrafią już rozpoznawać mowę i gesty, tłumaczyć tekst z jednego języka na drugi. Teraz przyszedł czas na analizę ludzkich emocji […]” - czytamy na łamach POLITYKI (nr 44) w artykule Marcina Rotkiewicza pt. „Z sercem na twarzy”. Bohaterem artykuły jest prof. Rosalind Picard, która kieruje Lab Media Affective Computing Group – komórką MIT, która postawiła sobie za cel „budowanie urządzeń, które będą potrafiły rozpoznawać ludzkie emocje”. Czy urządzenia te znajdą kiedyś zastosowanie także w selekcji personelu, np. jako detektory ukrywanych emocji lub mikroekspresji?
Subskrybuj:
Posty (Atom)
